ESCRITORES, MENESTEROSOS
Leo nunha correspondencia de Valle-Inclán, «con las tres mil pesetas que me prestaste, y todos mis ahorros, retiré mis libros en la administración en que estaban; y esto coincidió con la venida a Madrid de unos editores (…).Estoy en tratos con ellos(…)» Toda unha correspondencia chea de incidencias, tropezos e dilemas económicos profesionais. Os escritores sempre están nas mans dos demais, do público. E dos editores, críticos. Para agardar cartos e para agardar aplausos (ou apupos). Sempre nas mans dos demais a agardar, sempre menesterosos.
O orgullo, os desdéns de Valle ao público, á crítica e á academia son a protección da súa dignidade, en véndose na menesterosidade propia do seu mester.
Arquivado en : FIN DE PARTIDA por susodetoro