[lang_gl] O ODIO COMO DOENZA POLÍTICA[/lang_gl][lang_es]EL ODIO COMO ENFERMEDAD POLÍTICA[/lang_es]

[lang_gl] A extrema dereita española (a dereita sen máis semella que desapareceu coa UCD) usa o odio ás persoas como instrumento habitual. O odio a Zapatero, a todas as persoas que se poñan no seu camiño ao goberno, ao que cren ter “dereito natural”. Aquí está César Alonso de los Ríos actuando. Aínda que ninguén […]

[lang_gl]OS ESCRITORES GALEGOS, UNHA EXCEPCIÓN[/lang_gl][lang_es]LOS ESCRITORES GALLEGOS, UNA EXCEPCIÓN[/lang_es]

[lang_gl] O feito de a literatura galega ser custionada no seu propio país, de que a súa lingua siga a ser atacada, fai que os escritores galegos sexamos unha excepción no tempo actual: vémonos obrigados a ser escritores nacionais aínda que non queiramos. Obrigadamente “románticos”. Non sei se iso é bo ou mao. Depende.[/lang_gl][lang_es] El […]

ESCRITOR, PATRIA, NACIÓN

[lang_gl] “Vive elevada. Ou, patria! /E non contes os mortos, por ti/amada! Ningún de máis caeu”, cantou o Hölderlin. A patria é devoradora. Quer Hölderlin (e Heidegger) quer os novelistas decimonónicos, encarnaban de distintas maneiras o escritor nacional. Xa non hai (Joyce foi o primeiro en máis cosas das que vemos).[/lang_gl][lang_es] “Vive en lo alto, […]

“WAS BLEIBET ABER” (Hölderlin)

[lang_gl] “O que permanece, fúndao o dicidor”, escribiu o Hölderlin, arriba ou abaixo. Que difícil nos resulta enxergar “aquilo que permanece” no noso tempo. Non se pode ser “dichter”. “Vasos sagrados son os poetas”. Están mortos. [/lang_gl] “Lo que permanece, lo funda el decidor (poeta)”, escribió Hölderlin, más o menos. Qué difícil nos resulta reconocer […]

[lang_gl]O QUE UMBERTO ECO ENXERGOU, XA É[/lang_gl][lang_es]LO QUE UMBERTO ECO ENTREVIÓ, YA ESTÁ AQUÍ[/lang_es]

[lang_gl] Nos anos sesenta Umberto Eco en “Apocalipticos e Integrados” enxergou unha crise e unha transformación que se prefiguraba. Xa está a ser, xa é.[/lang_gl][lang_es] En los años sesenta Umberto Eco en “Apocalípticos e Integrados” reconoció una crisis y una transformación que se prefiguraba. Ya está siendo, ya es.[/lang_es]

PARÍS, BERLÍN, PARÍS, NEW YORK, BERLÍN…

[lang_gl] Vexo na TV un fragmento de “La línea del cielo”, un filme do director madrileño Fernando Colomo, que  unhas décadas despois axuda a comprendérmonos no tempo. No século XIX comeza unha aventura intelectual que vai encarnando en xeracións sucesivas de persoas que queren romper co seu mundo de orixe: a procura dun lugar máxico, […]

[lang_gl]SOBRE RAMÓN CABANILLAS[lang_gl][lang_es]SOBRE EL POETA RAMÓN CABANILLAS (en galego)[/lang_es]

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/fracaso/dun/exito/elpepiautgal/20100122elpgal_26/Tes

[lang_gl] CONTRA ELES, E A FAVOR DE NÓS: SÍSIFOS ANTIFRANQUISTAS[/lang_gl][lang_es]CONTRA ELLOS Y A FAVOR DE NOSOTROS: SÍSIFOS ANTIFRANQUISTAS[/lang_es]

[lang_gl] De certo, todo é moi simple: Hai que seguir sendo sempre antifranquistas. Son os de sempre , e hai que loitar polo de sempre. E non hai máis. Eles desprézannos e coidan que non temos dignidade, e a dignidade haina que gañar contra eles. É sinxelo. E duro. Eles volven sempre e nós deberemos […]

HAITÍ: BULIMIA DE TELEVIDENTES

[lang_gl]Racións de imaxes de feridas,  mutilacións, violencia. Unha chea de horror nos telexornais satisfán a nosa demanda de horrorizarnos. Antes a xente pagaba unha entrada por ver iso no cinema, agora é de balde. E obrigatorio tamén. (É tamén necesario? Quen sabe).[/lang_gl][lang_es] Raciones de imágenes de heridas, mutilaciones, violencia. Mucho horror en los telediarios satisfacen […]

http://www.nodo50.org/casapueblos/html/formulario.htm