FIDEL, CUBA, NORBERTO FUENTES…

A ler “La autobiografía de Fidel Castro” do Norberto Fuentes (una lectura muy “masculina”, claro). Comprendo que as simpatías de moita xente por Fidel é por simpatía antiimperialista, é, mais tamén polo fascinio ante a violencia. Un fascinio inconfesado e sumiso ante un home descaradamente violento.

ÁLVARO CUNQUEIRO MORA, vida e fugas

Álvaro Cunqueiro, Josep Pla

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Vida/fugas/Alvaro/Cunqueiro/Mora/elpepiautgal/20100319elpgal_23/Tes

A DEVORAR ÁRBORES

Escacho unha noz e ábroa, comprendo que nesa semente, nesa carne de madeira terna preexiste xa unha árbore, unha nova nogueira. Cómoa.

A OBSESIÓN SEXUAL DA IGREXA ROMANA

http://www.elpais.com/articulo/sociedad/jefe/obispos/alemanes/pide/perdon/casos/pederastia/elpepusoc/20100312elpepusoc_3/Tes

A “ola exprés” que é o vaticano, pola súa obsesión co sexo, está a rebentar. Pode que sexamos testemuñas da necesaria crise do voto de castidade obrigado aos sacerdotes. E lóxicamente da ordenación de mulleres como sacerdotes. Misoxinia enfermiza todo ilo. Será unha igrexa católica máis humana.E cristiana, e pois.

SOBRE LINGUAS E CAIXAS

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/capitan/arana/Pandora/MAFO/Rato/elpepiautgal/20100314elpgal_14/Tes

“PRESSING CATCH”

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Pressing/catch/elpepiautgal/20100312elpgal_22/Tes

A PARÍS

Manuel Rivas et Suso de Toro.

Deux voix de la littérature galicienne contemporaine.

Colloque international organisé par le CRIMIC

Maison de la Recherche de Paris-Sorbonne (Paris IV)

28 rue Serpente , salle D 0 35

Hai tantos anos que non vou a París. Vintecatro. E agora aló imos o Rivas e mais eu. Non tiven tempo sequera a preparar a viaxe, non sei sequera o que é “le CRIMIC”.

Somos ambos os dous moi independentes e individualistas, con poéticas distintas, mais…, a vida e as circunstancias mantennos en relación un co outro. Ou iso semella. É raro o noso. Despois de tantos anos acabaremos afacéndonos. (E así e todo somos amigos.)

“CALZADOS LOLA”, en “RBA”

Chéganme a casa exemplares de “Calzados Lola” en castelán, na reedición da Serie Negra de “RBA”. É “Calzados” unha novela negra exactamente? Non sei dicir ben. Comprobo que a obra faise extraña, descoñecida, para o autor.

O editor escolleu dous comentarios publicados con motivo da primeira edición hai doce anos en “Ediciones B” (aguanta a lectura doce anos despois? Tampouco non sei dicir ben).

“Urbana, marginal e inquietante”, tirado do “ABC”. Non sei que pensar, obrígame a ver a novela dun modo novo para min.

“Una reflexión sobre el sentido de pertenecer a una comunidad en una época de solitarios” tirado de “El Mundo”. Concordo en que é un dos sentidos da historia que se conta no romance.

SOBRE MULLERES

Disque hoxe é Día da Muller Traballadora. Tanto ten, para o que serven esas cousas. No telexornal dan unha reportaxe sobre un filme que trata dun “maníaco que asasina prostitutas”. Cantos filmes e telefilmes non se fixeron e se fan con ese argumento? Que obsesión temos os homes con asasinar mulleres? É ese o noso desexo máis ou menos oculto? As prostitutas, o castrón expiatorio do noso desexo máis sinistro, polo que se ve.

(Mírome no espello ao fondo dos ollos e póñome medo)

MARÍA ZAMBRANO, “Delirio y destino”

Leo estes días reseñas de novos libros sobre a querida María Zambrano, haberá que mercalos. Encontro pola biblioteca adiante os seus libros, un deles, “Delirio y destino”, é unha evocación desde o exilio intensa e fermosa dunha España. Lembro que nesa España do libro, de secano, tan atractiva e dramática, non existía a miña Galiza. Lino e constateino, María. (Non che contou Rafael Dieste cousa ningunha?)